هر کس که تو را بشناسد می داند که کامل نیستی.

 در واقع هیچکس آدمی را نمی شناسد که کامل باشد.

پی بردن به این مسئاله که پدر و مادرت صرفاً انسان هستند کشف دردناکی است .

 ترسی که درون هر آدمی که برای کامل بودن تلاش می کند ، پرسه می زند ترس از دوست داشتنی نبودن است.

از کامل بودن صرف نظر کن. شاید لازم باشد خود را دوست بداری. هم چیزت را حتی زشتی هایت را ....

پذیرش عیب ها تو را دوست داشتنی می کند.